Bu listede on beş polisiye roman var. Dört gruba ayırdık. İlk grup türü kuran kitaplar: Poe'nun ilk dedektifi, Sherlock Holmes'un ilk vakası, Agatha Christie'nin iki büyük bilmecesi ve Simenon'un karanlık bir kanal kıyısı. İkinci grup suçlunun aklına giren kara romanlar. Üçüncü grup uzun soluklu çağdaş bilmeceler. Dördüncü grup ise Türkçe polisiye: İstanbul'un arka sokaklarından Konya'nın dergâhlarına.
Listeyi hazırlarken iki şeye baktık: türün tarihindeki yeri ve okurların rafındaki karşılığı. On Küçük Zenci dört ünlünün rafında, Ahmet Ümit'in Yırtıcı Kuşlar Zamanı da dört. Yetenekli Bay Ripley üç okurun, Ejderha Dövmeli Kız ile Soğukkanlılıkla ikişer okurun kitaplığında. Polisiye, 'ciddi' okurların utanarak okuduğu bir tür değil; oyuncudan girişimciye çok farklı insanın gece yarısına kadar elinden bırakamadığı kitaplar.
Bir uyarı: polisiyede en büyük günah sonu öğrenmektir. Bu yüzden aşağıdaki yorumlarda katil yok, ipucu yok, son sahne yok. Sadece kitabın atmosferi, kime göre olduğu ve nasıl okunacağı var. Arka kapak yazılarına da dikkat edin; bazı baskılar fazla şey anlatıyor.
Nereden başlamalı? Hiç polisiye okumadıysanız Şark Ekspresinde Cinayet ya da Kızıl Dosya. İkisi de kısa, ikisi de türün bütün kurallarını öğretiyor. Ardından Yetenekli Bay Ripley ile kuralların nasıl kırıldığını görün.
Kimler için: Polisiyeye yeni girmek isteyenler, Agatha Christie'yi bitirip 'şimdi ne okusam' diyenler, katilden çok katilin aklını merak edenler