Bu listeyi üç haftalık bir plana çevirebilirsiniz. Birinci hafta: Yabancı ve İnsan Olmak; kısa, güçlü, bir roman ve bir deneme. İkinci hafta: Yeraltından Notlar ve İnsanın Anlam Arayışı; daha ağır, daha yoğun. Üçüncü hafta: Sofie'nin Dünyası'ndan birkaç bölüm ve Dorian Gray'in Portresi; felsefenin geniş haritası ve onun estetik karşıtı. Karamazov Kardeşler ve Veba gibi uzun kitapları ise planın dışında tutup ayrı bir zamana bırakmak mantıklı.
Daha derinlere inmek isteyenler Yeraltından Notlar'dan başlayabilir. Bu kısa roman, Nietzsche ve varoluşçuluk üzerine düşünürken sık sık geri dönülen bir kaynaktır. Karamazov Kardeşler ise aynı yazarın uzun soluklu ve çok daha geniş sürümüdür; ancak hazırlıklı olun.
Felsefenin bütününe bakmak için Sofie'nin Dünyası harika bir kapıdır. Okuduktan sonra Nietzsche, Dostoyevski ve Camus'nün felsefe haritasında nerede durduğunu daha kolay yerleştirebilirsiniz.
Hangi kitapla başlayacağınızı seçemiyorsanız şu soruya bakın: şu sıra neye daha çok ihtiyacım var? Bir hikâyeye kapılmaya mı, bir fikri anlamaya mı, yoksa kendi hayatımı bir ayna karşısında görmeye mi? Hikâye için Satranç ve Yabancı, fikir için Sofie'nin Dünyası ve Yeraltından Notlar, ayna için İnsan Olmak ve İnsanın Anlam Arayışı daha uygun seçimlerdir. Bu üç ihtiyaç zamanla değişir; aynı listeye altı ay sonra döndüğünüzde başka bir kitabı seçmeniz tamamen doğaldır.
Huzursuzluğun Kitabı en farklı tempoya sahip kitap. Baştan sona okumaya çalışmayın; ruh halinize göre bir iki parça okuyun ve kitabı bir süre kapatın.
Bir not: bu kitaplar ağır konular içerir. Yoğun bir üzüntü ya da umutsuzluk yaşıyorsanız, kitaplara ek olarak bir uzmandan destek almak çok yerinde bir adımdır. Yalom'un romanı da, terapinin bir yardım olduğunu gösteren bir hikâyedir.
Okuma düzeni için pratik bir öneri: bir romanı bir deneme kitabıyla dönüşümlü okuyun. Örneğin Yabancı'nın ardından İnsan Olmak, Veba'nın ardından İnsanın Anlam Arayışı. Böylece edebi deneyimin psikolojik karşılığını kısa sürede görürsünüz.
Son olarak şunu söyleyelim: Yalom'un romanı, kitaplardan ve fikirlerden öte bir iyileşme çağrısıdır. Listedeki kitaplar da bir kitap bitince biten şeyler olmasın; her birinden sonra bir gün ara verip kendinize ‘bu kitap bende ne değiştirdi?’ diye sormak, okumayı bir tüketimden çıkarıp bir çalışmaya dönüştürür.
Bu kitaplar üzerine konuşmak da okumanın bir parçasıdır. Yalom'un romanındaki gibi, bir fikri bir başkasıyla paylaşmak onu çoğu zaman netleştirir. Bir arkadaşınızla aynı kitabı aynı haftada okuyup bir akşam üzerine konuşmak, listedeki kitapları yalnız okumaktan daha dönüştürücü olabilir.