Lev Tolstoy 1828'de Rusya'da, ailesinin Yasnaya Polyana'daki malikânesinde doğdu ve 1910'da, seksen iki yaşında evini terk ettikten birkaç gün sonra küçük bir tren istasyonunda vefat etti. Gençliğinde Kafkasya'da askerlik yaptı, Kırım Savaşı'nda Sivastopol'da bulundu. Bu deneyimler, kitaplarındaki savaş sahnelerinin ve Kafkas öykülerinin kaynağıdır. Büyük romanlarını yazdıktan sonra derin bir manevi bunalım geçirdi; hayatının son otuz yılında sade yaşamı, şiddetsizliği ve kendine özgü bir inanç anlayışını savundu.
Bu iki dönem, Tolstoy okurken akılda tutulması gereken bir ayrımdır. Büyük romanlar dönemi geniş, kalabalık ve gerçekçidir; aristokrat ailelerin balolarından savaş meydanlarına uzanan bir dünyayı en küçük ayrıntısına kadar anlatır. Geç dönem ise kısa, yalın ve ahlaki sorulara odaklıdır; ölüm, merhamet, vicdan ve adalet üzerine yazılmış meseller ve uzun öyküler. İki dönemin kitapları birbirinden çok farklı tatlar verir; hangisinin size daha yakın olduğunu bilmek, okuma sıranızı belirler.
Tolstoy'un dili, Rus klasiklerinden korkan okurları çoğu zaman şaşırtır. Cümleleri uzun olabilir ama berraktır; karakterlerinin ne düşündüğünü, ne hissettiğini, hatta bir bakışın ardındaki küçük kıskançlığı bile açık seçik anlatır. Romanlarında kötü adam yoktur denebilir: her karakter kendi gözünden haklıdır ve yazar her birine aynı şefkatle bakar. Bu yüzden Tolstoy okumak, kalabalık bir aile sofrasına oturmak gibidir; ilk başta isimleri karıştırırsınız, ama kısa sürede herkesi tanır ve sofradan kalkmak istemezsiniz.
Aşağıdaki sıra, sekiz kitabı üç basamağa böler. İlk basamakta kısa öyküler var; yazarı tanımak ve dilinin sadeliğine alışmak için. İkinci basamakta orta uzunlukta iki kitap; biri Kafkasya'nın dağlarında, öteki bir adamın ölüm döşeğinde geçer. Üçüncü basamak ise Tolstoy'un üç büyük romanından oluşur.
Kimler için: Tolstoy'un büyük romanlarının hacminden çekinenler, Anna Karenina'yı ya da Savaş ve Barış'ı yarıda bırakıp yeniden denemek isteyenler